Wystawy

Znajdujesz się na stronie: fejkielgallery.com > Wystawy

Prowadzimy działalność handlową, wystawienniczą oraz edytorską, współpracujemy z instytucjami artystycznymi i artystami reprezentującymi różne orientacje i generacje twórcze.Organizujemy wystawy indywidualne oraz zbiorowe w kraju i zagranicą:

  • Anna SadowskaPowrót po śladach

    24.04.2016
    Po sladach I wystawy.jpg

    W najnowszych pracach, również pojawiają się znane z wcześniejszych lat metalowe elementy. Nie są już jednak materiałem figuratywnych przedstawień ,ani nie prowokują sytuacji, która usprawiedliwiały by ich obecność. Ponownie użyte manifestują swą obecność w czystej formie. Nie łączy ich wspólna historia, początkowo nawet nie ożywia nuta koloru, który lubi dawkować artystka. Istnieją same dla siebie, a wcześniejszą narrację zastąpiła prezentacja. Toteż prezentowane są jak trofea, emblematy, wyraziste, wręcz dekoracyjne.

     

  • Władysław PlutaSitodruki

    19.02.2016
    front.jpg

    Prace artysty z lat 2014-2015, które prezentujemy na dzisiejszej wystawie są pogłębieniem wcześniejszych eksperymentów , dalszym odkrywaniem wzajemnej zależności między literą a obrazem. W najnowszych sitodrukach Pluty litera nadal jest konstytuującym elementem obrazu, jej relacje z realnym przedmiotem, który desygnuje, stają się jednak coraz bardziej źródłowe i elementarne. Pluta, mistrz kreatywnej typografii, poszukuje pierwotnego związku miedzy znakiem litery a rzeczywistością, z której wyrasta i którą opisuje. Wierzy w ich głębokie sięgające pierwotnych form powiązanie.

     

  • Alfred LenicaPrace na papierze

    10.12.2015
    temp 61 internet.jpg

    Alfred Lenica (1899–1977) z wykształcenia skrzypek, jak wielu wybitnych współczesnych twórców malarstwo studiował poza kanonem akademickim. W swych pracach nawiązywał do kubizmu, a następnie do surrealizmu, do którego odwoływał się w całej swojej twórczości. Pierwsza połowa lat 40. przyniosła zwrot w twórczości Lenicy, być może wówczas zadecydował o porzuceniu muzyki na rzecz malarstwa. Niewielkie prace na papierze z okresu wojny pokazują jego poszukiwania w sposób naturalny zmierzające ku abstrakcji. Nie był w tych poszukiwaniach odosobniony, prowadzili je inni młodzi artyści: Tadeusz Kantor, Jerzy Kujawski Tadeusz Brzozowski, Jerzy Skarżyński. Spotkanie z nimi okazało się bardzo inspirujące.

     

  • Anna JuszczakCisza

    18.11.2015
    Juszczak Anna internet.jpg

    Szukam w pamięci śladu. Śladu botanicznego, śladu w drewnie, w trawie, w blasze. Zapisu wyrytego w pamięci. Czegoś co tkwi, zahacza, co uruchamia kolejne skojarzenia. Śladu jako pozostałości, śladu-zjawiska, śladu-sytuacji. Pewne ślady wyryte w pamięci chciałabym usunąć, wymazać. Zniszczyć wydrążone korytarze, tak by odcisk zniknął. Jak ślad w płycie miedzianej. Zeskrobać, wygładzić. Inne chciałabym zatrzymać. Ale jak tym pokierować? Rysuję patykiem po ziemi. Linie przecinają się. Tworzą abstrakcyjne wzory, symetryczne korytarze. Wydaje się, że wzór nic nie znaczy a jednak nasuwa na myśl pewne skojarzenia. Jest jasno. Nic nie słychać. Idealna cisza. ( Anna Juszczak, fragment tekstu pt. "Cisza")

     

  • Wiesław SkibińskiDawne opowieści

    02.10.2015
    Przelom II[1].jpg

    Fascynuje konsekwencja artystycznego działania Wiesława Skibińskiego. Rozwiązywanie, z niebywałą precyzją, kolejnych wyzwań formy. Posługując się wyrazistym i rozpoznawalnym językiem, wciąż zdaje się w nim mierzyć z sobą samym. W jego grafikach tkwi siła bezpośredniego doświadczenia. Pozorna prostota graficznego gestu zderza się z wyrafinowaną subtelnością szczegółu. Ten przełamuje jego chropowatość, ale go nie zagłusza. Nie jest jednak ucieczką w oczywistość zdobniczości. Raczej jeszcze silniej wydobywa bezpośredniość widzenia i doświadczania świata. Jest w tym zawarty wielki szacunek i zaufanie do trudu pracy, ale i samej materii, w jej czystej fizyczności.  

  • Sutemi KuboArtysta drzeworytu, Sutemi Kubo

    06.05.2015
    Kubo097 bis, internet[1].jpg

    Tematyka prac  Sutemi Kubo w równym stopniu dotyczyproblemów rodzinnych i społecznych, co i zagadnień kosmosu, gwiazd, odległych przestrzeni ikrajobrazów, klimatu i natury, zwierzecia i człowieka. Artysta podejmuje problemy wojny, ale także i muzyki, ciała i seksualności, zamiarów i słów, samotności i zwątpienia, humoru, pracy i ubóstwa - lista podejmowanych przez niegotematów wydaje się nieskończona. Do października 2012 artysta stworzył 1538 prac i nadal pełen jest pomysłów, które chciałby realizować w drzeworycie. Ten oszałamiajacy dorobek świadczy o poszukiwaniu sensu egzystencji, jest próbą zgłębienia, poprzez własne doświadczenia i zróżnicowaną praktykę artystyczną,tajemnicy istoty ludzkiej.

     

  • Anna Sobol-WejmanSens i zmysły

    24.04.2015
    DSC02304 bis.JPG

    Odbitki Siedzących nie mają nakładu, są unikatami i uległy rozproszeniu, zasilając kolekcje na całym świecie. Paradoksalnie ich odradzającą się tożsamość zapewniają matryce, których jest już ponad sto i ciągle przybywają nowe. To twardy dysk pamięci i wrażliwości artystki, jej „dziennik życia wewnętrznego”, do którego powraca i który domaga się ponownego zagospodarowania. Anna Sobol-Wejman znajduje na to sposób. Niektóre, znane z przeszłości prace drukuje ponownie, tym razem parami dając im, tym samym, drugie życie. Wybiera najbardziej abstrakcyjne, znakowe, oszczędne w kolorze. Więcej w nich oczyszczenia, geometrii, minimalizmu. Czasami postac siedzącej znika zupełnie. Emocje sprzed kilku lat powracają jednak jak destylat historii, tworząc nowe związki.

     

  • Henryk OżógNic się nie zmienia

    20.02.2015
    7NEORealizm[3].jpg

    Na wystawie dominują prace wielkoformatowe z ostatnich dwóch lat. Już w tym przedziale czasowym można dostrzec, jak wiele się zmienia w grafice Ożoga. Najnowszy swój cykl zatytułował Defiguracje. Nazywając rzecz po imieniu, artysta kieruje naszą uwagę na problem obecny w jego twórczości od dawna. Już bowiem od wczesnych lat 90., a może i wcześniej defiguracja była nie tylko elementem ważnym ideowo, ale i jednym ze sposobów, aby otaczający artystę świat uczynić bardziej interesującym dla grafika.

     

  • Agnieszka DoboszBalans

    23.01.2015
    WIEZY KRWI 4bis[2].jpg

    Pierwsze wrażenie jakie wywołują prace zgromadzone na dzisiejszej wystawie , to podobieństwo do form znanych z pierwszego pokazu artystki w galerii ( Części ciała, 2001). Jest to jednak wrażenie powierzchowne. Nie dostrzegamy tu już bowiem dramatu napiętej, nerwowej kreski, kontrastu czerni i bieli, mroku i światła. Apokaliptyczne często pejzaże Części ciał zastępują na dzisiejszej wystawie formy rozproszone, zwiewne, wręcz minimalistyczne, a ich delikatność podkreśla podłoże bibułki japońskiej

     

  • Jacek SrokaRetrospektywa i perspektywa rysunku

    07.11.2014
    P1150821 internet.jpg

    Rysunek Jacka Sroki, artysty renomowanego, pokazywany jest rzadko. Niesłusznie, jest bowiem narzędziem poznawczym artysty, a także przestrzenią nieskrępowanej wolności, choć trudno uskarżać się na jej brak w malarstwie czy grafice Sroki. I choć nie spełnia roli szkicu, często to właśnie rysunek jest pomysłem dla grafiki i malarstwa. W latach 80. w dużym stopniu określał obie dyscypliny. Przypominają o tym obecne na wystawie Głowy. Teatralne, czerpiące z wielu źródeł wyobraźni i horroru, niczym bujne alegorie Arcimbolda, czasem przypominają też bardziej uproszczone głowy Jerzego Panka. Ich dekoracyjność, ornament to, być może, spadek po młodzieńczych pasjach (rysunki Indian), ale i  wczesne rozpoznanie epoki tatuażu i irokeza. Trudno też oprzeć się wrażeniu, że są wyrazem szyderczej, a może i terapeutycznej reakcji artysty na lata stanu wojennego.

     

  • Dodaj link do:
  • facebook.com