Wiesław SkibińskiDawne opowieści

Znajdujesz się na stronie: fejkielgallery.com > Dawne opowieści

 

W jednym zdaniu, najprościej - grafiki Wiesława Skibińskiego po prostu są piękne. Artysta świadomie sytuuje się na obrzeżach nośnych fal współczesnej kultury wizualnej. Pozwala mu to na obronę i rozwijanie swojego własnego widzenia. Konsekwentnie buduje artystyczny świat, w którym nie boi się eksperymentów, trudnego łączenia technik. A jednocześnie posługuje się językiem, który jest zrozumiały dla bardzo różnorodnego odbiorcy. Nazwałbym go wielowarstwowym. Operuje bowiem różnymi przestrzeniami, na których możliwa staje się komunikacja z tymi pracami. Począwszy od najprostszego wizualnego kodu – plastycznej atrakcyjności czy podobania się, do czego nie jest konieczne szczególne artystyczne znawstwo czy wrażliwość. A zarazem może przenieść on ku bardziej wysublimowanej percepcji, w której doświadczamy estetycznego wymiaru tych prac.

Szczególnie warto tutaj zwrócić uwagę na artystyczny efekt monumentalności, jaki nadaje artysta rzeczom zwyczajnym. Otwierać może on na estetyczne doświadczenie wzniosłości, prowadzące do przeżywania piękna. Obok tego jest też poziom dyskursu warsztatowego. Swoistego zmagania się z materią. A jednak nie walki z nią. Artysta zdaje się jej poddawać, a jednocześnie powoli przesuwać wynikające z niej ograniczenia. Przypominać to może nieco wieloletni trening sportowy, gdzie z upływem czasu powoli przekraczamy swoje fizyczne ograniczenia. A jednocześnie jest w tym też i język dyskursu z tradycją, a właściwie dwiema: tradycjami i kultury ludowej i historii grafiki. Nota bene samo zbliżanie się tych dwóch przestrzeni w historii grafiki polskiej ma już swoją wieloletnią tradycję narosłą przez cały wiek XX. ( Bartłomiej Gutowski, fragment wstepu do katalogu wystawy artysty).

Prace powstają w sposób przemyślany, dalekie są od przypadkowości. Imponuje sprawność i rzetelność techniczna. Pozwala to artyście na podjęcie swoistego dialogu z przyzwyczajeniami naszej wizualności. Syntetyczność pracy, kształtowanej przez, zdawać by się mogło, płaskość formy, przy bliższym przyjrzeniu się pozwala wydobyć jej przestrzenność. Budowana zazwyczaj mocną linią konturu swoją finezję kształtuje kolorem. Niekiedy niepokojąco subtelnym w zestawieniu z wyrazistością czerni. Dzięki temu grafiki te nie mają w sobie niczego oczywistego. Dodatkowo uwypukla to ich minimalizujący charakter. W żadnym aspekcie nie są one przegadane. Odwrotnie, odnieść możemy wrażenie świadomej redukcji formy, sprowadzania jej do archetypicznej struktury, w której nie ma już niczego zbędnego.

Prace Wiesława Skibińskiego niewątpliwie są mocno zakorzenione w tradycji, ale artyście udaje się uniknąć niebezpieczeństwa ograniczenia przez nią. Przede wszystkim dlatego, że wciąż poszukuje. Nie wydaje mi się jednak, aby było to działanie, którego celem byłby sam eksperyment. Skupienie się na poszukiwaniach formalnych jest podporządkowane odkrywaniu adekwatnego obrazu graficznego. Zatem język, jakim się posługuje, postrzegam jako narzędzie, a nie cel. Zdaje się w tym kryć tęsknota za jednością. I nie mam na myśli wyłącznie artystycznej spójności obrazu. Raczej estetyczne doświadczenie prowadzące do ontologicznej jedni (i z tej perspektywy właściwie nie jest ważne czy nazwiemy ją bogiem, naturą, absolutem). Otwarcie na nią może wynikać z doświadczenia spójności artystycznego obrazu i świata przedstawionego.(Bartłomiej Gutowski, fragment wstępu do katalogu wystawy artysty).

Wiesław Skibińskiurodził się w Limanowej w 1961 roku. W latach 1982-1987 studiował na Wydziale Grafiki w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom podwójny w pracowniach miedziorytu i filmu animowanego obronił w roku 1988. Od tego czasu nieprzerwanie zajmuje się grafiką warsztatową, rysunkiem, fotografią, projektowaniem i okazjonalnie filmem animowanym. Był parokrotnie stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także Fundacji Jana Pawła II w Rzymie. Otrzymał liczne nagrody w konkursach na Najlepszą Grafikę Miesiaca w Krakowie i w Warszawie. W roku 2013 w rodzinnej Limanowej w Galerii Miejskiej odbyła się retrospektywna wystawa grafik Wiesława Skibińskiego z okazji jubileuszu 25-lecia jego pracy artystycznej (za całokształt twórczości otrzymał specjalną nagrodę ministerialną).

W roku 1991 wraz z przyjaciółmi grafikami założył w Krakowie grupę twórczą TE7EM, która istnieje i działa do dziś. Ostatnia akcja artystyczna grupy miała miejsce w Dobromilu na Ukrainie latem bieżącego roku.

Prace graficzne Wiesława Skibińskiego znajdują się w kolekcjach państwowych i prywatnych na całym świecie. W Jan Fejkiel Gallery odbyły się dotychczas dwie indywidualne wystawy artysty: Grafiki (Kraków-Przemyśl-Warszawa) w 2001 r. i Grafika w 2009 r. Artysta brał także udział w zbiorowych pokazach organizowanych przez galerię,m.inn.: Kamień, Metal, Drewno, Komputer, Cracow Expo Center 1994; Grafika alternatywna, JFG, Kraków 1995; Żywioł i metoda, Galerie de la C.G.E.R. , Liege 1996, Centrum Mangha, Kraków 1997; Graficy polscy- poeci francuscy, Galerie des Franciscains, St Nazaire 1995; Visible/Invisible, Turchin Centre for Visual Arts, Boone NC, USA 2012/13.

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com